Fotograaf Rob ’t Hart heeft afgelopen 30 jaar een imposant oeuvre opgebouwd. Hij werkte voor (inter)nationale architectuurtijdschriften en architectenbureaus. Zijn stad Rotterdam komt veelvuldig terug in zijn werk. Voor het festival ZigZagCity fotografeerde hij in 2014 het Laurenskwartier, zowel met zijn professionele camera als met zijn iPhone.
Rotterdam is te weerbarstig voor planmatige gezelligheid. De als hard ervaren wederopbouwarchitectuur blijkt in de afgelopen veertig jaar moeilijk te verzachten. Dit is goed te zien in het Laurenskwartier; een compact openluchtmuseum met wisselende stedenbouwkundige ambities.
Mijn moeder werkte in de jaren vijftig bij PTT Telefonie aan de Botersloot. Tijdens haar pauze liep zij dagelijks een ommetje langs het Zijl, Hang, Steiger en Kolk. In de vroege jaren zeventig wandelde de inmiddels Schiebroekse huismoeder wekelijks met mij vanaf tramhalte Hofplein, via de Delftse Poort, langs het politiebureau aan het Haagseveer, waar een luchtstroom uit het ventilatierooster mijn haren deed wapperen.
Ik herinner mij de wandelingen door deze buurt als klein jongetje. Dampende witte pluimen in de vrieskou van de stadsverwarmingscentrale aan de Delftsevaart, de eeuwige restauratie van de Laurenskerk, de in zichzelf gekeerde kantoorgebouwen, de Meentbrug met die katrollen en vooral het grootstedelijke geluid van het luchtspoor.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
In 1966 haalde Jan Schaper in zijn film ‘Stad Zonder Hart’ fel uit naar de levenloosheid van de naoorlogse binnenstad. Het was geen stad van mensen, maar van infrastructuur en kantoorgebouwen. Er woonde bijna niemand. Om vijf uur vertrokken de mensen naar hun huizen in de buitenwijken.
Er was behoefte aan kleinschaligheid, gezelligheid en aan meer mensen in de stad. Dit was ook het uitgangspunt voor de seventies-appartementen van Jan Hoogstad en Aat van Tilburg aan de Delftsevaart. De ambities van deze nieuwbouw zijn deels geslaagd. De Amsterdam-achtige winkeltjes in de arcades zijn helaas nooit écht levendig geworden.
Terug naar kaart
De kantoorgebouwen aan de Delftsevaart – de Westewagenstraatpanden – worden de komende jaren gesloopt; de ontwikkelaar vindt renovatie te duur. Het voormalig HUF schoenenpaleis aan de Hoogstraat, van Van den Broek en Bakema, is prachtig hersteld. Bij warenhuis Galeries Modernes, van hetzelfde bureau, zijn de vitrines en eilandetalages verdwenen, na een verbouwing in de jaren zeventig. Het eens zo optimistische pand van Radio Kontakt staat er groezelig bij.
Terug naar kaart
Het is stil wanneer ik, op zoek naar interessant beeld, langs de Delftsevaart en het Hang loop. Het winkelend publiek komt hier niet. De naoorlogse gebouwen spiegelen zich in het water, peinzend over een onzekere toekomst.
Terug naar kaart
De sloop van het luchtspoor in 1993 was een omstreden ingreep in het Laurenskwartier. Rotterdam verloor een stuk stedelijk karakter in ruil voor wederom een open plek, midden in het centrum. De afgelopen decennia is deze gelukkig ingevuld. De oplevering van de Markthal (MVRDV) zal een grote impuls geven aan de levendigheid van het gebied.
Terug naar kaart
Het oude PTT-telefoniegebouw waar mijn moeder werkte, is, deels omgebouwd tot woningen, aan een tweede leven begonnen. Een groep toeristen op rode fietsen fotografeert de retrotoren van architect Kollhoff.
In de hal van de bibliotheek wordt geschaakt met levensgrote stukken. Er wordt op gegokt, wordt er gefluisterd. De verdiepingen zijn druk bevolkt door jonge Rotterdammers die er hun huiswerk maken. Op het terras kijk ik uit over de Binnenrotte. Opeens wil ik heel graag hier ‘in de stad’ wonen.
Terug naar kaart
In de zestien winkelpandjes in het Blaakse Bos is geen modeontwerper meer te vinden. Een paar eenzame nagelstudio’s proberen de moed er in te houden. Echter, de in 1984 opgeleverde horeca aan de Oudehaven loopt als een trein. Ik heb veel avonturen beleefd aan de Spaanse kade, in het inmiddels gesloten podiumcafé Plan C.
Terug naar kaart
Rob ‘t Hart
De routes ‘Door de ogen van …’ zijn in 2014 gemaakt voor het architectuurfestival ZigZagCity